Łańcuch napędowy w motocyklu spełnia jedną zasadniczą pracę: przenosi moc z zębatki wyjściowej skrzyni biegów na zębatkę tylnego koła, napędzając rower do przodu. Pomimo tego, że jest to stosunkowo prosty element mechaniczny, łańcuch działa pod znacznymi obciążeniami – długotrwałym napięciem, obciążeniami udarowymi, wysoką temperaturą, brudem i ciągłym zginaniem na przestrzeni tysięcy kilometrów. Gdy łańcuch jest w dobrym stanie i prawidłowo konserwowany, działa cicho i wydajnie. Zaniedbane staje się poważnym zagrożeniem bezpieczeństwa. Awaria łańcucha przy dużej prędkości może spowodować zablokowanie tylnego koła, uszkodzenie wahacza, a nawet całkowite wykolejenie – skutkom, którym można całkowicie zapobiec, posiadając odpowiednią wiedzę i rutynową opiekę.
Zrozumienie, jak działają łańcuchy motocyklowe, jak rozróżnić różne typy i jak wygląda właściwa procedura konserwacji, jest niezbędną wiedzą dla każdego motocyklisty – niezależnie od tego, czy jeździsz na rowerze dojeżdżającym do pracy, na rowerze sportowym, czy też na rowerze przygodowym. W tym przewodniku omówiono to wszystko szczegółowo i praktycznie.
Nie wszystkie łańcuchy motocyklowe są takie same. Różnice między typami wpływają na trwałość, wymagania konserwacyjne i przydatność do różnych stylów jazdy i mocy wyjściowej.
Standardowe łańcuchy nie mają wewnętrznego smarowania pomiędzy sworzniami i tulejami. Są lżejsze i tańsze niż uszczelnione alternatywy, ale wymagają znacznie częstszego smarowania – w niektórych przypadkach po każdej jeździe w mokrych warunkach. Najczęściej można je spotkać w rowerach o mniejszej pojemności skokowej, motocyklach terenowych i modelach budżetowych. W przypadku zastosowań drogowych o dużych przebiegach zużywają się znacznie szybciej niż łańcuchy uszczelnione.
Łańcuchy typu O-ring zawierają małe gumowe pierścienie typu O-ring umieszczone pomiędzy wewnętrzną i zewnętrzną płytką łączącą, uszczelniające smar wewnątrz każdego złącza sworzniowo-tulejowego w miejscu produkcji. To wewnętrzne smarowanie radykalnie zmniejsza zużycie w krytycznych punktach styku i znacznie wydłuża żywotność łańcucha w porównaniu do standardowych łańcuchów. Kompromis polega na marginalnym wzroście tarcia i masy, który jest niezauważalny w większości rowerów szosowych, ale istotny w zastosowaniach wyścigowych.
W łańcuchach typu X-ring zastosowano uszczelki w kształcie litery X zamiast okrągłych pierścieni typu O-ring, co zmniejsza powierzchnię styku pomiędzy uszczelką a płytkami łączącymi. Zmniejsza to tarcie w porównaniu z konstrukcjami z pierścieniami O-ring, zachowując jednocześnie doskonałe właściwości uszczelniające. Łańcuchy typu Z-ring wykorzystują podobną zasadę, ale mają nieco inny profil uszczelnienia. Obydwa są uważane za opcje premium, oferujące najlepszą kombinację trwałości, niskiego tarcia i niezawodnego smarowania wewnętrznego. Stanowią standardowe wyposażenie większości nowoczesnych motocykli o średniej i dużej pojemności skokowej.
Łańcuchy motocyklowe są wymiarowane według znormalizowanego systemu numeracji, który koduje podziałkę (odległość między sworzniami ogniwa) i szerokość. Poniżej przedstawiono najczęściej spotykane rozmiary motocykli drogowych:
| Rozmiar łańcucha | Skok (mm) | Typowe zastosowanie |
| 420 | 12.7 | Małe rowery, 50–125 cm3 |
| 428 | 12.7 | Osoby dojeżdżające do pracy i rowery podstawowe o pojemności 125–250 cm3 |
| 520 | 15.875 | Motocykle średniej klasy i sportowe, 250–750 cm3 |
| 525 | 15.875 | Motocykle sportowe i turystyczne o pojemności 600 cm3–1000 cm3 |
| 530 | 15.875 | Duża wyporność, ciężkie tourery |
Zawsze wymieniaj łańcuch na dokładnie taki rozmiar, jaki podano w instrukcji obsługi. Zamontowanie niewłaściwego rozmiaru grozi niezgodnością z istniejącymi zębatkami i może spowodować przyspieszone zużycie lub niebezpieczne przeskakiwanie pod obciążeniem. W przypadku zmiany rozmiaru łańcucha na lżejszy (powszechna modyfikacja w motocyklach sportowych — na przykład zmiana z 530 na 520), należy jednocześnie wymienić zębatki, aby dopasować je do nowej podziałki łańcucha.
Nieprawidłowe napięcie łańcucha jest jedną z najczęstszych przyczyn przedwczesnego zużycia łańcucha i zębatki. Zbyt napięty łańcuch powoduje nadmierne obciążenie łożyska wału wyjściowego skrzyni biegów i samego łańcucha; zbyt luźny grozi uderzeniem w wahacz, przeskoczeniem zębów lub wykolejeniem. Większość producentów podaje luz między 25 mm a 35 mm, mierzony w środku dolnego biegu łańcucha, ale wartość ta jest różna — zawsze należy zapoznać się z instrukcją serwisową konkretnego modelu.
Aby dokładnie sprawdzić napięcie, umieść rower na stojaku centralnym lub stojaku na padoku, tak aby tylne koło znajdowało się nad podłożem. Powoli obróć koło ręcznie i sprawdź luz w wielu punktach łańcucha. Ponieważ łańcuchy zużywają się nierównomiernie, niektóre sekcje będą ciaśniejsze niż inne. Najciaśniejszy punkt powinien nadal mieścić się w zakresie określonym przez producenta. Jeśli tak się nie dzieje, łańcuch jest albo nierównomiernie zużyty – znak, że należy go wymienić – albo wymaga regulacji napięcia na regulatorach tylnej osi.
Nawet uszczelnione łańcuchy ze smarem wewnętrznym wymagają zewnętrznego smarowania na zewnętrznej powierzchni rolek oraz pomiędzy płytką wewnętrzną i zewnętrzną. Bez tego w miejscu styku rolki z kołem zębatym dochodzi do korozji powierzchniowej i przyspieszonego zużycia. Wybór odpowiedniego smaru i jego prawidłowe zastosowanie ma znaczący wpływ na żywotność łańcucha.
Łańcuchy nie wytrzymują wiecznie, a jazda na zużytym łańcuchu przyspiesza zużycie zębatki – jest to droższy element do wymiany. Najbardziej niezawodnym sposobem sprawdzenia zużycia jest użycie wskaźnika zużycia łańcucha, który mierzy wydłużenie między sworzniami. Łańcuch, który rozciągnął się powyżej 0,5% swojej długości nominalnej (często oznaczonej czerwoną strefą na wskaźnikach zużycia), należy wymienić. Bez specjalistycznego narzędzia praktyczna kontrola w terenie polega na odciągnięciu łańcucha od tylnej zębatki na godzinie 3: jeśli uda ci się go pociągnąć wystarczająco daleko, aby odsłonić więcej niż połowę zęba zębatki, oznacza to, że jest on zużyty.
Dodatkowe oznaki spóźnienia się z wymianą obejmują sztywne lub załamane ogniwa, które nie uginają się swobodnie, widoczną rdzę lub korozję na płytkach ogniwa lub rolkach oraz nierówny luz na obwodzie łańcucha, którego nie można usunąć poprzez regulację napięcia. Generalnie łańcuchy i zębatki należy wymieniać jako komplet – założenie nowego łańcucha na zużyte zębatki (lub odwrotnie) powoduje szybkie zużycie nowego elementu i stratę pieniędzy.
Regularne czyszczenie usuwa nagromadzony piasek, osad drogowy i stary smar, który w przeciwnym razie działałby jak związek ścierny pomiędzy łańcuchem a zębatkami. Proces jest prosty, ale należy go wykonać ostrożnie, aby uniknąć uszkodzenia uszczelek. Użyj specjalnego sprayu do czyszczenia łańcucha lub nafty nałożonej szczotką o sztywnym włosiu — specjalnie zaprojektowana szczotka do czyszczenia łańcucha z wieloma stronami znacznie upraszcza to zadanie. Pracuj na całej długości łańcucha, dokładnie szorując rolki, płytki wewnętrzne i płytki zewnętrzne.
Unikaj mycia łańcucha pod wysokim ciśnieniem bezpośrednio przy łańcuchu, ponieważ może to spowodować wypchnięcie wody przez pierścienie typu O-ring lub X-ring i wypłukanie wewnętrznego smaru. Podobnie należy unikać środków odtłuszczających na bazie rozpuszczalników, o których wiadomo, że degradują gumę, takich jak aceton lub środek do czyszczenia hamulców. Po czyszczeniu poczekaj, aż łańcuch całkowicie wyschnie, a następnie nałóż świeży smar. Czysty, dobrze nasmarowany łańcuch nie tylko wytrzymuje dłużej, ale także pracuje ciszej i wydajniej dostarcza moc, co jest natychmiast zauważalne w każdym rowerze.
I. Wprowadzenie Systemy przenośników stanowią podstawę nowoczesnej automatyki przemysłowej, umożliwiając wydajn...
CZYTAJ WIĘCEJ1. Wprowadzenie 1.1 Definicja i podstawowa koncepcja łańcuchów sprzęgających Łańcuchy sprzęgające są mechaniczne d ...
CZYTAJ WIĘCEJ1. Wprowadzenie to Leaf Chains Łańcuchy liściowe to rodzaj łańcucha mechanicznego stosowanego w różnych gałęziach przemysłu...
CZYTAJ WIĘCEJ